B.A.C. Lightning F.2A/F.6

English Electric Lightning is een Brits tweemotorig supersonisch gevechtsvliegtuig. 

De vlucht van de F.1-versie vond plaats in 1960 en de F.2 vier jaar later. Bliksem wordt gekenmerkt door een ongebruikelijke opstelling van motoren - verticaal boven elkaar. Uniek is ook de zeer ongebruikelijke vleugelcontour en het ontbreken van vleugelkleppen. Hij werd aangedreven door twee 7.260 daN Rolls-Royce Avon 302-motoren met naverbranding. Het prototype van de seriële Lightning was de machine gemarkeerd als P.1B. Vanaf 1960, d.w.z. kort nadat de definitieve versie was gevlogen, werd de machine geleverd aan RAF-squadrons. In totaal werden 338 machines van dit type gemaakt in zes verschillende versies (interceptor-F.1 en F.1A, jachtbommenwerper-F.53 en training-combat-T.4, T.5, T.55). Het vliegtuig slaagde er niet in om de Europese ontvangers te interesseren, maar het werd geëxporteerd naar Koeweit en Saoedi-Arabië. De RAF Lightning-eenheden werden uitgebracht in de jaren 1980. Deze vliegtuigen waren uitgerust met de Ferranti AI Mk 23 Aispass-radar en de hoofdbewapening was Firestreak of Red Top lucht-luchtraketten met het IR-systeem en twee 30 mm kanonnen. 

Twee uitvoeringen mogelijk; 

• Lightning F.6 - Royal Air Force No.74 Squadron, XR773 / F, Exercise Bersatu Padu, Singapore Augustus 1970.

• Lightning F2A - Royal Air Force No.92 Squadron, XN772 / K, RAF Gutersloh, West Duitsland 1974.